مخاطرات طبيعي(زمين لغزه)

جا به جا شدن مواد حاصل از هوازدگي بر اثر كشش زمين:
كشش زمين مواد حاصل از هوازدگي را در دامنه هاي شيب دار به سمت پايين مي كشد اين عمل در هنگام باران هاي سيل آسا بيش تر است.

زمين لغزه:

 حركت توده هاي بزرگ در دامنه كوه به سمت پايين را زمين لغزه گويند.

خزش:

جنبش و حركت ذرات در دامنه كم شيب كه سبب جا به جا شدن مواد مي شود را خزش گويند.

 

تفاوت بیابان وکویر

فرق بيابان با كوير مثل شب و روز است و متاسفانه هم غلط مي گويند عرب ها به بيابان صحرا مي گويند و تعريف آن است جمع آن صحاري است و به معني منطقه وسيع كه گياه نداشته باشد مي گويند و ما از لحاظ جغرافي بخواهيم تعريف بكنيم بيابان واقعي را معمولا به سرزميني مي گوييم كه بارندگي آن از 5 ميلي متر كمتر است و امكان دارد يكسال تا سالها باران نبارد مثلا بياباني در آمريكا و جنوبي 29 ساله باران نباريده (1832 تا 1853) از طرفي ممكن است باران چندين سال ظرف چند روز يا چند ساعت ببارد و ميزان تبخير و تعرق مطلق سالانه آن حدود 100 برابر بارش برسد و اين منطقه بسيار وسيعي است و از لحاظ پوشش گياهي ضعيف است و تپه هاي زياد است و زمين فرسايش دارد و در مقابل كوير زمين است و مي تواند اندازه قاليچه باشد مثلا همين زنجان ممكن است كوير داشته باشد و ما در ايران به كوير نمكزار مي گوييم و به عربي سبح و جمهش سبخا است.

مانند نمكزار بزرگ كه شمالش گرمسار سمنان دامغان شاهرود و جنوبش خور و جندق است و تعريف كوير: به زميني گفته مي شود كه مقدار نمكش به حدي است كه گياهان زراعي نمي توانند در ان برويند حتي پسته حتي خرما كه به شوري مقاومند ولي ممكن است گياهان غيرزراعي مقاوم به شوري مثل گز خارشتر برويند كه بنام كويرهاي گياه دار مي شناسيم و به عنوان مرتع مي شناسيم و اگر نمكش زياد باشد هيچ گياه ندارد لخت لخت.

در گذشته كوير و بيابان مايه بدبختي بود و هر منطقه اي كوير و نمكزار بود مانع توسعه مي دانسته و به درد زراعت نمي خورد و از طرفي كوير زه آب مي زد و آب منطقه را شور مي كرد ولي امروزه اين كويرها هر كجا باشد مايه توسعه است كوير 3 چيز دارد كه مناطق ديگر ندارد

1-     انواع مختلف املاح به عنوان منابع اقتصادي اگر كوير نباشد نفت نمي توان استخراج كرد و انواع نمك ها را دارد و كلر سديم را چاه هر نفت مي ريزند تا نفت از آب جدا شود و در رو بايستد

2-     كوير هيچ وقت خشك نمي شود جاذب الرطوبه است و در صنعت خيلي مصرف دارد

3-     كوير سولفات سديم دارد تمام مواد شوينده شيشه سازي كاغذ سازي هم از سولفات سديم ساخته مي شود احتمالا سولفات سديم را احياء مي كنند و سولفيت سديم بوجود مي آيد كه اگر سولفيت نباشد فلز تهيه نمي شود سنگ آهن با استفاده از تركيبات سولفيت آهن از سنگ جدا مي شود از طرفي براي ساخت باروت استفاده مي شود.

اگر ما در مقابل عراق پيروز شويم به قسمتي به بركت كوير بود

و به عقيده من اگر دولت به كوير توجه كند و زنجير وار به دور كوير شهرهاي صنعتي بوجود آيد و بسياري از مواد غذايي از خود كوير تامين مي شود بوسيله مراتعي كه در كوير دارد بهترين غذا براي شتر و بز است و امروز يكما دار و دولوميت ميليون دلار علوفه از خارج وارد مي كنيم از طرفي نمك معدن كوه تمام مي شود ولي نمك كوير تمام نمي شود

از طرفي كوير جاذبه توريستي دارد كوير هاي گياه دار بهار زيبا هستند چون كه انواع گزها را دارد با گلهاي بنفش كوير گياه دار در بهار مثل پائيز جنگل است و كوير كه گياه ندارد مثل گل قالي است آنقدر كوير زيباست كه از جنگل دريا و زيباتر است و هر كس براي آرامش اعصاب لازم است ببيند.

انرژي كوير: دو چيز دارد آفتاب دارد و باد كوير يعني از 365 روز 365 روز آفتاب است يعني گرما دارد كه به قول پروفسور پرتر هر متر مربع از كويرهاي ايران آنقدر انرژي دارد كه يك لامپ 250 ولتي را روشن مي كند.

از طرفي باد كوير است ساده ترين انرژي كه تبديل به برق مي شود انرژي حركتي باد است

از طرفي در مورد بيابان مي توان گفت كه از زشتي آن بايد استفاده كرد تمامش انواع اشكال يا فرسايش آبي يا فرسايش بادي براي ژئومورفولوژيستها و انواع تپه هاي مانه اي برخوان 60 تا 200 كيلومتر كوه ماسه اي.

بود

طرحي از سيماي ناهمواريهاي ايران

زمين ايران(باستثناي بخشي از آذربايجان)، از جلگه‌ها و دشت‌هاي مرتفع و حوضه‌هاي بسته تشكيل شده. رشته‌كوه‌هايي از سنگ‌هاي متبلور هم اين دشت‌ها و جلگه‌ها رو از يكديگه مجزا كرده‌اند. مجموعاً همه‌ي اين عوارض توسط دو رشته كوه از سيستم چين خوردگي‌هاي آلپي بنام رشته زاگرس(در غرب و جنوب) و رشته البرز(درشمال) محصور شده‌اند.
مجموعاً چهارپنجم سطح ايران رو رشته ‌چين‌خوردگي‌هاي زاگرس و البرز فراگرفته‌اند. دامنه‌هاي اون‌ها به خارج از فلات ايران(از جمله فلات ارمنستان و دشت‌هاي تركمنستان و قراقوم و يا عراق)كشيده شده و يا در سواحل درياي خزر و خليج فارس و درياي عمان جلگه‌هايي مي‌سازند كه به تدريج پست مي‌شوند.
قسمت مركزي ايران از زمين‌هاي مرتفع تشكيل شده كه برخي بخش‌هاي اون ساختمان‌هاي درهم و مخلوط دارند. توي اين بخش‌ها بريدگي‌ها و شكست‌هايي وجود داره كه شن‌زارها و نمك‌زارهاي بزرگ در بطن اون‌ها تكوين يافته. اسم اين شن‌زارها، دشت لوت و كوير نمكه. 
حاشيه‌ي فلات ايران، رشته‌كوه‌هايش  مرتفعند و غالباً متجاوز از ۴۰۰۰متر ارتفاع دارند كه بلند ترينشون در شمال و جنوب‌غربي قرار داره. اما بعضي از كوه‌هاي مركزي ايران، بيش‌تر از ۳۰۰۰متر هم ارتفاع دارند.
رشته كوه البرز باقله‌ي ۵۶۷۸ متري دماوند بلندترين نقطه‌ي فلات ايرانه كه از برآمدگي ارمنستان در شمال غرب ايران به‌سمت شرق كشيده شده و بخش كوهستاني شمال ايران رو شكل داده.
در جنوب و جنوب غربي رشته‌هايي به‌موازات خليج فارس بنام مكران و پشتكوه و زاگرس مستقر هست. در شمال غرب كشور هم رشته كوه‌هاي آذربايجان و كردستان با قله‌هاي آتشفشاني ۴۸۲۱متري سبلان و ۳۷۲۲متري سهند و غيره واقع شده‌اند كه درياچه(گودال آبي)اروميه رو احاطه كرده‌اند.
شرق ايران هم تا حدي متعارضه و مترفعاتي بنام قائن و پلنگان از كوه‌هاي افغانستان منشعب شده و به جنوب‌شرق ايران نفوذ كرده و مرتفعات آتشفشاني مرزي رو به‌وجود آورده كه بخش شزقي اين كرتفعات تا پاكستان امتداد داره. قله‌هاي مخروطي آتشفشاني ۴۰۴۲متري تفتان و كوه ۳۸۴۹متري بزمان هم مشخص‌ترين مرتفعات اين منطقه‌اند.
طرحي از سيماي ناهمواري‌ها و مورفولوژي ايران كه مذكور افتاد نتيجه تأثير عواملي به‌شمار مي‌آيند كه مي‌توان اين عوامل رو در رابطه با تكامل زمين ساختي و آب و هواي دروان چهارم خلاصه كرد. 

توده هاي هوا

يك توده هوا عبارت است از حجم عظيمي از هوا كه خصوصيات فيزيكي آن بويژه از نظر دما و رطوبت و آهنگ كاهش دما (Lapse rate) در سطح افقي براي صدها كيلومتر تقريبا همسان باشد.
 

 

 

توده‌هاي هوا، خصوصيات اصلي خود را از سطحي كه بر روي آن تشكيل مي‌شوند، كسب مي‌كنند. براي اينكه توده‌هاي هوا شكل بگيرند لازم است هوا به مدت طولاني در يك منطقه ثابت باقي بماند، در نهايت گردش معمولي هوا موجب به حركت در آمدن آنها مي شود.

توده‌هاي هوا معمولا در بعضي از نقاط دنيا بيشتر از ساير مكانها تشكيل مي شوند به اين مناطق سرچشمه (Source region) گفته مي‌شود.

توده‌هاي هوا را با توجه به منشاء تشكيل آنها، طبقه بندي و نامگذاري مي‌كنند و با توجه به منشاء، نشانه‌هاي معيني را براي آنها به كار مي‌برند.
 

نام و نشانه	مناطق منشاء	خصوصيات
آركتيك            A	مناطق قطبي	سردترين توده هواي زمستان
قطبي بري      cP	خشكي هاي جنب قطبي	سرد و خشك و بسيار پايدار
قطبي بحري   mP	جنب قطبي و آركتيك	سرد و مرطوب و ناپايدار
حاره اي بري   cT	بيابانهاي عرضهاي پايين بويژه صحرا و استراليا	بسيار گرم و خشك و پايدار
حاره بحري    mT	اقيانوس هاي منطقه جنب حاره	گرم و مرطوب، ناپايداري شديدتر به جهت كناره غربي اقيانوسها
استوايي           E	درياهاي استوايي و حاره	گرما و رطوبت زياد